امروزه ما مي دانيم كه يافته هاي علم ، تقريبا در هر ده سال دو برابر مي شود و البته اطلاعات همراه آن در اين مدت 8 تا 10 برابر افزايش مي يابد . براي اينكه اين جريان عظيم اطلاعات ، به ميليونها استفاده كننده در جهان به طور درست منتقل شود ، به مجراهاي ارتباطي خاصي نياز است كه داراي سرعت مخابره فوق العاده باشند و در اينجاست كه ماهواره ها به كمك مي آيند و با اين تكنولوژي جديد ، جريان عظيم اطلاعات به هر جايي از سرزمين كه زير پوشش ماهواره باشد ، روانه مي شود .
چگونگي استفاده از ماهواره ، نقش آن در اطلاع رساني و اهميت استفاده از آن براي كشورهاي جهان سوم ، از زمره مسائلي است كه طي اين مقاله ، مطرح خواهد شد و تا حد امكان پاسخهاي لازم براي آنها جستجو مي شود .
 

پپيشرفت علم و تكنولوژي در جهان معاصر ، چنان شتابي به خود گرفته است كه هر لحظه فاصله زماني ميان يك كشف علمي و كاربرد پردامنه آن كاهش مي يابد در حالي كه در گذشته ، براي يازده كشف بزرگي كه در فاصله ميان اواخر قرن هيجدهم و نيمه اول قرن بيستم انجام گرفت ، بكصد و پنجاه سال وقت لازم بود . طي سي سال بعدي ، يعني از سال 1950 تا 1980 ، اكتشافات بزرگي در زمينه هايي همچون كامپيوتر ، ليزر ، سفرهاي فضايي ، پيوند اعضاي انساني ، استفاده از ماهواره هاي مخابراتي و نظامي ، مهندسي ژنتيك و در بسياري ديگر از رشته ها ، پيشرفتهاي خارق العاده علوم به قلمرو واقعيت قدم نهاد . در دهه 1980 – 1990 شاهد بوديم كه سفينه امريكايي " وياجر " ميليونها كيلومتر راه در فضا طي كرد و از سيارات زحل و عطارد و نپتون گذشت و از حلقه هاي رنگين آنها تصاويري بس شگفت و حيرت آور به زمين مخابره كرد و آنكاه ، قبل از اينكه راهي كهكشان شود ، تصوير حيرت آوري از منظومه شمسي براي زمينيان فرستاد كه در آن ، سياره زمين چون توپ كوچك آبي رنگي در فضاي بيكران شناور بود .
تمام اين شواهد ، نشانگر آن است كه پيشرفت دانش و تواناييهاي بشري ، كه از بيست سال پيش چنين سرعت سرسام آوري به خود گرفته است هنوز نخستين مراحل رشد خود را مي گذراند و به احتمال فراوان هنگامي كه آموزش و بهره برداري از تكنولوژيهاي بيشتري را در زمينه هاي مربوط به دانش بشر و سلطه اش بر محيط بپروراند ، سرعتي باز هم افزونتر كسب خواهد كرد .
با اين ترتيب ، جاي هيچ گونه ترديدي نيست كه شيوه هاي آموزش و تعليم و تربيت و كسب اطلاعات و دسترسي به دانش جهان معاصر ، در جهان شتابنده امروز ديگر نمي تواند منحصر به وسايل ديروز و طرق متعارف قديمي باشد .
از سوي ديگر ، عدم توازني كه ميان تواناييهاي انسان و جريان عظيم اطلاعات در تمدن كنوني وجود دارد ، ضرورت ايجاد وسايل را براي دسترسي به اطلاعات مورد تاكيد قرار مي دهد . دنيا در آستانه هزاره سوم ميلادي ، با انفجار اطلاعات روبه روست . به قولي ، هيچ كس نمي تواند در همه عمرش بيش از دو يا سه هزار عنوان كتاب بخواند . تازه ، خواندن اين تعداد كتاب هم كار خطيري است و مستلزم اين است كه حداقل ، در هر روز پنجاه صفحه كتاب خوانده شود . اما مسئله مهم اين است كه در خلال مدتي كه مطالعه ادامه دارد ، بيش از 20 ميليون كتاب بر تعداد كتابها افزوده خواهد شد . پس مي توان به طور متوسط ، از هر ده هزار كتاب ، يك كتاب را خواند .
اگر جهان را به صورت كل در نظر بگيريم ، يافته هاي علم تقريبا در هر ده سال دو برابر مي شود و البته اطلاعات همراه آن ، در اين مدت 8 تا 10 برابر افزايش مي يابد .
اين جهان عظيم اطلاعات ، براي اينكه در سازمانهاي پژوهشي ، ادارات ، كارخانه ها ، يا در منازل شخصي، به ميليونها استفاده كننده به طور درست منتقل شود ، به مجراهاي ارتباطي خاصي نياز دارد كه براي امواجي كه حامل اطلاعات هستند ، بايد پهناي باند بي اندازه گسترده و سرعتهاي مخابره فوق العاده داشته باشد و در اينجاست كه ماهواره ها ، به كمك مي آيند – اين تكنولوژي تازه اي كه پيشتاز انتقال اطلاعات و اطلاع رساني است . نظريه از ماهواره ها ، سالهاست كه ورد زيان متخصصان بوده و امروزه و در آخرين سالهاي قرن بيستم ، اين رويا صورت تحقق به خود گرفته است .
در حقيقت ، كار با پرتاب اولين " اسپوتنيك " شوروي سابق در اكتبر 1957 شروع شد و به دنبال آن ، فرستادن اولين كپسول حاصل انسان به مدار زمين در آرويل 1961 ، و اولين راه پيمايي انسان بر سطح كره ماه در ژوئيه 1969 ، و در تخقيقات و تجربيات وسيعي كه در بيست سال اخير در زمينه ايجاد شبكه هاي ارتباطي بين قاره اي به عمل آمده است ، راه را جهت استفاده بيشتر از مضا براي انسان فراهم آورد . هم اكنون متجاوز از پنج هزار ماهواره ، در فضاي اطراف زمين در گردش اند .البته تعدادي از آنها ، از كار افتاده و تنها به صورت توده ها ي فلزي بي مصرفي در آمده اند ، ليكن تعداد كثيري نيز ، هنوز در تمام ساعات شبانه روز سرويسهاي مخابراتي و تلويزيوني بين قاره اي را تامين مي كنند . همزمان با اين عمليات فضايي ، در سطح كره زمين نيز روز به روز ، بر تعداد آزمايشگاهها و تاسيسات مخابراتي وسيع و مجهز به ماهواره هاي ثابت ، افزوده مي شود .
توانايي حاصل از اين پيشرفتها ، ظرفيت كاري تجهيزات مخابراتي و ارتباطي را بالا برده و كارآيي شبكه هاي تلويزيوني و مدارهاي تلفني را افزايش داده است – به طوري كه با اطمينان مي توان ، قرن آينده را ، قرن ماهواره ها نام گذاشت .
امروزه ماهواره هاي ارتباطي حتي به صورت مستقيم ، مي تواند يك سوم سطح زمين را زير پوشش قرار دهند . در حقيقت ماهواره ها ، فاصله محدود خط مستقيم را هزاران برابر افزايش داده اند ، به طوري كه چنانچه چندين ماهواره در جاهاي متفاوتي بر فراز زمين و به نحو مناسبي جاي داده شوند ، خواهند توانست در خط مسستقيم با يكديگر و با ايستگاههاي زميني ارتباط برقرار كرده و با تجهيز به يك تقويت كننده ، شبكه ارتباطي جهاني يا شبكه اطلاع رساني يكپارچه اي را تشكيل دهند كه دست كم در اصول ، بتواند هر مقدار اطلاعات را به هر نقطه اي از زمين برساند .
در سالهاي اخير ، پيشرفت درساختن ماهواره هاي پر قدرت ، كه با برخورداري از رديابي فرو سرخ و نوتروني ، به مشاهده و ثبت و گزارش هرگونه حركتي در روي زمين قادر هستند ، مسائل سياسي و رويدادهاي جهاني را تحت الشعاع خود قرار داده است . وزارت دفاع امريكا ، دو سال پيش و قبل از آغاز حمله به عراق ، رسما اعتراف كرده بود : اين ماهواره ها بودند كه درباره نخستين جابه جايي ارتش عراق هشدار دادند . روز دوشنبه 29 بهمن ماه 1371 كه حادثه غم انگيز برخورد هواپيماهاي نظامي در آسمان تهران رخ داد و منجر به كشته شدن بسياري از هموطنان ما گرديد ، قبل از آنكه مردم ايران ، از طريق رسانه هاي همگاني از اين خبر مطلع شوند ، ماهواره " بي بي سي " با ارسال عكسهاي ماهواره اي از محل سقوط هواپيما ، اين گزارش غم انگيز را براي همه جهانيان به تصوير كشيد .
امروزه ، ماهواره ها يك ابزار تكنولوژيكي – اطلاعاتي مناسب ، براي گسترش تعليم و تربيت و آموزش از راه دور و انتقال علم و دانش از آسمان به زمين به شمار مي روند . براي اولين بار در سال 1960 ميلادي بود كه " گاستون برژه " محقق فرانسوي ، در كنفرانس عمومي يونسكو پيشنهاد كرد ، براي پخش برنامه هاي آموزشي در مناطق گسترده از امكانات ماهواده هاي فضايي استفاده شود . از آن زمان ، متخصصان تعليم و تربيت ، برنامه ريزها ، اقتصاددانان و مهندسان علوم ارتباطي ، براي طرح برنامه هاي نويني كه بتواند از ماهواره ها استفاده نمايد ، به فعاليت پرداخته اند . اما چون علوم ارتباطات فضايي شاخه بسيار جديدي از تكنولوژي اطلاعات است و بهره برداري كامل از آن به ايجاد سيستمهاي فني وپيچيده نياز دارد ، اين مسائل گاه براي استفاده از ماهواره ها ، موجب عكس العملهاي ترديد آميز شده است . اما هرچه باشد ، استفاده از چنين ابزاري براي آموزش و گسترش علم در كشورهاي جهان سوم بسيار مغتنم است . مي دانيم كه در چنين كشورهايي ، انجام طرحهاي وسيع آموزشي به روش سنتي ، با مشكلات بي شمار و غالبا غير قابل حل رو به رو مي شود . مشكلاتي از قبيل نداشتن معلم كارآزموده ، فقدان وسايل و تجهيزات ، رشد نا متناسب جمعيت ، نامناسب بودن كتب و جزوات درسي ، ناهمساني امكانات و فرصتهاي آموزشي بين روستا نشينان ومردم شهر ، انزوا و دورافتادگي گروههاي وسيع مردم از مركز فعاليت ، همچنين وجود توده هاي وسيع بي سوادان ، موجب مي شود كه استفاده از امكانات فني و گسترده ماهواره ها كمتر نگران كننده بنمايد ؛ زيرا خود مشكلات نيز بسيار عظيم هستند .
اروپاييان خود ، علي رغم دانش پيشرفته و دسترسي به ابزار جديد تكنولوژيكي ، از ماهواره ها در زمينه هاي مختلف اطلاعاتي و آموزشي استفاده هاي فراوان برده اند . از جمله اين برنامه ها ، تهيه و تنظيم برنامه ماهواره اي جديد بهنتم " دلتا " است كه بر اساس تكنولوژي روز به تعليم و تربيت و اطلاع رساني استوار است و از حروف اول كلمات انگليسي : Developing EUROPEAN Learning Through Technological Advance ( برنامه اروپايي آموزش از طريق پيشرفت تكنولوژيكي ) تشكيل شده است و هدف آن تحقيق و توسعه و بهره برداري از آخرين پديده هاي علمي به منظور آموزش و اطلاع رساني است . غير از برنامه دلتا ، اروپاييان در ژوئيه سال 1989 ميلادي ماهواره " اولمپوس " را كه نخستين ماهواره تجربي – آموزشي اروپايي به شمار مي رود ، به فضا پرتاب كرده اند . هفت كشور اروپايي در تنظيم و تهيه برنامه هاي علمي و آموزشي اين ماهواره ، همكاري مستمر داشته اند و در فضاي اروپا كه تكنولوژي ماهواره ، اساسا در خدمت تفريح و پركردن اوقات فراغت به كار گرفته مي شود ، "اولمپوس" در واقع اولين ماهواره اي است كه به بخش برنامه هاي سطح بالاي آموزشي و علمي مي پردازد.
در شانزدهمين كنفرانس جهاني آموزش از راه دور نيز ، كه با شركت چهارصد تن از محققان و استادان دانشگاههاي سراسر جهان در آبان ماه 1371 در بانكوك تشكيل شد ، بسياري از ماهواره ها براي كارآموزي و اطلاع رساني اختصاص داده بودند .
به هر حال ، امروزه در اين حقيقت جاي هيچ گونه ترديدي نيست كه كشورهاي جهان سوم ، براي حمايت از فعاليتهاي فني وعلمي و بومي خود ، به تكنولوژي اطلاعاتي مناسب نيازمندند . اين كشورها ، در حالي كه حدود 75% جمعيت جهان را در خود جاي داده اند ، فقط 20% درآمد جهاني را فراهم مي آورند و از نظر پتانسيل علمي و تكنولوژيك ، سهم آنان حتي به 5% از سهم كل جهان نمي رسد .
تكنولوژي اطلاعات در كشورهاي جهان سوم ، متاسفانه با دو مشكل بزرگ روبه روست . مشكل اول اين است كه ، اغلب به هنگام داوري درباره ابزار تكنولوژي ، تجزيه و تحليل نسبت هزينه به سود و يا سودمندي هزينه به كارگرفته مي شود . در حالي كه ، دانش انباشته و متراكم است و به طور كلي ،پذيراي تعيين كميت نيست . امروزه ديگر ، نه هزينه هاي گزاف را مي توان با اتكاء به سودها ي موهوم توجيه كرد ، و نه مي توان حداقل هزينه را با ادعاي سودهاي كميت ناپذير پذيرفت . مسئله اين است كه ، روشهاي سنتي تجزيه و تحليل هزينه و سود ، ممكن است ديگر كاربرد نداشته باشد .
مشكل ديگر ، موضوع تاثير تكنولوژي جديد ، بخصوص ماهواره ها ، در زمينه هاي سنتي ، اجتماعي و فرهنگي يك كشور است و شايد اشتباه بيشتر ساكنان كشورهاي جهان سوم ، در اين باشد كه تصور ميكنند ، ماهواره ها تنها ، نقش نقل و انتقال دهنده برنامه هاي تلويزيوني – آن هم از نوع سرگرم كننده و تبليغاتي آن – را بر عهده دارند و با اين پندار ، به اين پديده تازه علمي گاه با شك و ترديد ، و گاه با ترس و وحشت ، و زماني با خشم و نفرت مي نگرند . در حالي كه ، امروزه ماهواره ها در زيربناي ساختار ارتباطات واطلاعات به يك بخش مهم و عمده تبديل شده اند و هيچ كشور ي را نمي توان از چنين پديده هايي بي نياز دانست .
بديهي است تاثير تكنولوژي به زمينه هاي اجتماعي ، سنتهاي تاريخي و فرهنگي و عقيدتي يك كشور ويژگيهاي خاص هريك از مردم آن با در نظر گرفتن سن ، شغل و طبقه اجتماعي بستگي دارد . به طور كلي برخورد نخستين ما ، با يك مفهوم ، يا مواجهه با تكنولوژي يا ماشين جديدي كه قبلأ با آن آشنا نبوده ايم ، و اكنون يك نوآوري تكنولوژيكي به حساب مي آيد ، موجب ايجاد تاثير در ما مي گردد . بعد از دريافت و آگاهي است كه كنجكاوي ما تحريك مي شود ، ترغيب مي شويم كه اين پديده تازه را كشف كنيم ، طرز به كار گرفتنش را بياموزيم ، آن را لمس كنيم و با مهارت آن را به كار بگيريم . از راه اين تاثير است كه اغوا مي شويم و به داشتن و به كار بردن اين تكنولوژي عادت مي كنيم و كمي بعد ، بدون هيچ كوشش اضافه اي به آن معتاد مي گرديم و مانند هر عمل ديگري كه با تكرار آموخته شود ، در زمره عادات ما در مي آيد . عادي شدن " تاثير " به علت تكرار آن ، ما را وامي دارد تا درباره عمر كوتاه تازه هايي كه ما را احاطه كرده اند ، انديشه كنيم و دريابيم كه هر پديده جديدي ، بعد از مدتي تازگي خود را از دست مي دهد . آنچه تا ديروز ما را تحت تاثير قرار داده بود ، پس از گذشت يك سال ، دل آزرده مي شود . يك تكنولوژي نو كه در زمان خود مي توانست ما را تكان دهد ، به كار گرفته مي شود ، و عادي مي گردد ، طرد مي شود يا پذيرفته مي گردد . ما را احاطه مي كند اسير مي كند و هرچند ندرتا براي ما موجد مشكلاتي است ، ولي در اغلب موارد ، ما را در حل مسائل ياري مي بخشد .
در اينكه تكنولوژي ماهواره ، يا هر تكنولوژي جديد ديگر عاملي قوي براي تغيير و دگرگوني است . جاي هيچ گونه ترديدي نيست . اما اين تكنولوژي مي تواند چون ابزاري مفيد به انسان كمك كند تا با استفاده از آخرين پديده هاي عملي ، زندگي دلخواه و آرماني و پربار و پرتلاشي داشته باشد . ضمن اينكه اگر اين ابزار ، نابجا و نادرست و يا با سوء نيت به كار گرفته شود ، مي تواند به صورت نيرويي ويران كننده و مصيبت بار عمل كند .
كشورهاي جهان سوم ، بايد قبل از آنكه به فكر مبارزه با تكنولوژي و يا جلوگيري از اشاعه آن باشند – چيزي كه امكان پذير نيست – بايد به اين امر بينديشند كه ، چگونه مي توان بجا و مناسب از تكنولوژي جديد استفاده كرد و راه صحيح استفاده از آن را به مردم آموخت و به اين ترتيب بر اين اعتقاد صحه نهند كه " عدو شود سبب خير اگر خدا خواهد " ، و براي ما كه به خداوند بزرگ و خالق عالم هستي ايمان داريم ، چنين باوري سهل و آسان است .

منبع > http://www.irandoc.ac.ir

(( برای اطلاعات عمومی بسیار خوب و مفید و جالب است ))

يك انفجار اتمي چه مشكلاتي را بوجود مي‌آورد ؟

1- نور سفيد خيره كننده : اولين عارضه پيش آمده از انفجار اتمي نور سفيد خيره كننده اي است كه همه جا را روشن مي كند       ( چيزي شبيه به نور رعد وبرق ، ولي چندين برابر قويتر ) اين نور از تمام پرتوهاي مرئي و نامرئي تشكيل شده كه موقع نگاه كردن به آن سريعاً افراد را نابينا مي كند .  

2- گرماي فوق العاده زياد : يك بمب اتمي معمولي مي تواند در موقع انفجار چندين ميليون درجه گرما ايجاد كند (چند برابر گرماي كره خورشيد ) اين گرماي فوق العاده زياد مي تواند همه چيز را به خاكستر سفيد تبديل كند ، تمام اشياء را سوزانده و تمام فلرات را ذوب ميكند و تا مسافت چند كيلومتر دورتر ايجاد سوختگي هاي بسيار شديد درانسان ميكند .

3- موج انفجار فوق العاده قوي : اين موج بصورت يك طوفان بسيار بسيار قوي با سرعتي معادل 3400 متر در ثانيه حركت كرده كه فشار هواي آن به چند صد اتمسفر مي رسد . اين موج انفجار طوفاني همه اشياء و اجسام را تا مسافت چند كيلومتر به هوا پرتاب مي كند .

4- تشعشعات راديواكتيو : اين تشعشعات فوق العاده خطرناك و مرگ آور ، به محض ايجاد انفجار در همه جهات پخش شده و تا مدتهاي طولاني در محيط باقي ميمانند و در همه چيز ذخيره     مي شوند ، خاك و هوا را آلوده كرده و يا وارد بدن موجودات زنده از جمله انسانها شده و باعث بروز بيماريهاي مرگ آور يا سرطانهاي مختلف مي شود .

5- باران اتمي : چنانچه در هنگام انفجار اتمي ، منطقه ابري باشد ، تشعشعات راديواكتيو درون ابرها ذخيره مي شوند و اگر اين ابر در سرزمين ديگري ببارد، تمام قطرات آب باران حاوي راديواكتيو بوده و آن مكان را هم آلوده مي كند .

6- خاكستر اتمي : تمام ذرات گرد و خاكي كه بعد از انفجار اتمي به هوا مي رود و يا روي زمين مي نشيند حاوي مقادير زيادي راديواكتيو مي باشند ؛ كه اگر اين ذرات گرد وغبار روي هر شي يا جانداري بنشيند آنها را آلوده ميكند و باعث بروز بيماريهاي متعدد در انسان و حيوانات و گياهان مي شود .

7- زمستان اتمي : خاكسترها وذرات گرد و غبار ايجاد شده از انفجارات ، درهواپراكنده شده و نور خورشيد را به خارج از جو زمين منعكس مي كنند، بطوريكه تقريباً وضعيت تاريكي برقرار خواهد شد و در نتيجه كره زمين سرد مي شود . اولين تأثير زمستان اتمي بر روي گياهان وكشاورزي خواهد بود و بعد ازآن مرگ سريع پرندگان و افزايش بيش از حد حشرات است.

مراحل گسترش يك انفجار اتمي :

 وقتي يك سلاح اتمي معادل 20 هزار تن ماده منفجره T.N.T  در هوا منفجر شود ، مراحل انفجار به ترتيب زير است ؛ ( لازم به ذكر است در حال حاضر بمبهاي اتمي موجود تا 150 ميليون تن T.N.T يا بيشتر قدرت دارند )

1- در لحظه انفجار كه جرم بحراني فرا مي رسد ناگهان درجه حرارت به چند ميليون درجه ميرسد و تشعشعات راديو اكتيو صادر مي شوند .

2- پس از چند ميليونم ثانيه گوي آتشيني تشكيل مي شود كه شديدتر از خورشيد است و نور آن تا فاصله 100 كيلومتري قابل رؤيت است . فشار هواي اطراف آن به 500000 اتمسفر   مي رسد ، تشعشعات حرارتي نيز خيلي شديدتر است . در ثانيه هاي اول وقتي از دور نظاره كنيم ظاهراً انفجار در سكوت مطلق توسعه مي يابد ، زيرا صداي انفجار كمي ديرتر شنيده مي شود .

3- پس از چند صدم ثانيه قطر گوي آتشين به 200 متر و درجه حرارت به 5 الي 7 هزار درجه ميرسد .

4- پس از 20 الي 30 ثانيه گوي آتشين 300 متر قطر پيدا كرده و امواج ضربه اي انفجار، تشكيل مي شود .

5- بعد از 5 الي  6 دقيقه پس از بالا رفتن و سرد شدن ، گوي شكل ابر قارچي بخود مي گيرد كه قطر آن حدود 2 تا 3 كيلومتر و قطر ستون آن 300 الي 500 متر است  و ارتفاع آن به 12 كيلومتر ميرسد .

6- بالاخره باد و جريانهاي ناشي از انفجار ابر را پراكنده كرده و در هوا نفوذ مي كند .

علائم بيماري پرتو :

اشعه راديو اكتيو چيزي نيست كه قابل ديدن باشد و يا بويي ندارد كه آنرا حس كنيد و يا علائم خاصي كه سريعاً متوجه آن شويد ، فقط بعد از مدتي علائم آن در موجودات زنده آشكار مي شود . در انسان نيز پس از مدتي سرطانهاي مختلفي مثل سرطان پوست – خون – ريه -  ناي – معده – روده و … آشكار مي شود . بطور مثال :

چنانچه ميزان دريافت پرتوهاي راديواكتيو به بدن كم باشد (بين 100 الي 200 رَنتِگَن ) فرد در هفته هاي دوم و سوم دچار آب مرواريد چشم – ريزش مو – كم اشتهايي – كوفتگي عمومي – گلو درد –عدم علاقه به كار – رنگ پريدگي – خونريزي زير پوستي – اسهال – لاغري و رشد سريع بيماريهاي عفوني مي گردد

در لحظه انفجار اتمي چه بايد كرد ؟

1- هرگز به محل انفجار و نور سفيد آن نگاه نكنيد ، چشمانتان را بسته و بازوان خود را جلوي آنها بگيريد .

2- جان پناه يا حفاظ وقتي مؤثر و با ارزش است كه در يك يا دو قدمي شما باشد البته دويدن به سمت آن اصلاً منطقي نيست ، پس خيلي سريع پشت به محل انفجار روي زمين بخوابيد و به زمين بچسبيد و گرنه همراه موج انفجار به هوا پرتاب شده و در كمتر از يك ثانيه خواهيد سوخت.

3- پشت تپه ها ، پشت ديوارها ، داخل شيار ها ، كنار جدولها ، داخل جويها و گوديها ، زير پل ها و يا داخل تونلها ، پشت كيوسكها واتاقكهاو… ، محلهاي مناسبي جهت پناه گرفتن موقت مي باشند، زيرا بخش اعظمي از موج گرما و تشعشع را بخود مي گيرند .

4- حتي يك ميز يا صندلي يا يك تكه چوب يا لباس يا چندكتاب و … ميتواند مقداري از اثرات گرما و تشعشع اوليه را كم كند .

5- هر چه محل پناه گرفتن شما از سطح زمين پائين تر باشد ايمن تر است .

6- چند لحظه در همين وضعيت باقي بمانيد تا موج انفجار و تشعشعات گرمايي عبور كنند ، بعد سريعاً بلند شده و خيلي زود آنجا را ترك كنيد . 

بعد از انفجار اتمي چه بايد كرد ؟

1- دقت كنيد كه تمام محيط و اشياء اطراف شما آلوده به راديواكتيو هستند پس هيچ وسيله اي را با خود از محل بيرون نياوريد ، زيرا موجب گسترش آلودگي در مناطق ديگر مي شويد    ( اين مطلب را به ديگران نيز يادآوري كنيد ) .

2- حتي ذرات گرد و غبار روي لباسها و بدن شما هم كاملاً آلوده هستند (خاكستر اتمي) ، پس لباس خود را تكان ندهيد و هنگاميكه آنها را تعويض مي كنيد كاملاً مواظب باشيد كه وارد دهان يا مجاري تنفسي شما يا ديگران نشود .

3- هيچگونه آشاميدن ويا خوراكي را تا خارج شدن از منطقه و كم شدن آلودگي محل مصرف نكنيد . اين مواد به راحتي ذرات پرتودار را به درون بدن برده و شما را بيمار مي كنند .

4- از تمام قسمتهاي باز بدن خود كاملاً محافظت كنيد زيرا تا مدتها در معرض تابش پرتوهاي مرگ آور هستيد ، حتي يك كلاه و يا دستمال و لباس اضافي نيز بسيار مؤثر است .

5- از زخمها و يا سوختگي هاي خود شديداً مراقبت كنيد و روي آنها را سريعاً بپوشانيد ، زيرا يكي ازراههاي سريع انتقال پرتوهاي راديواكتيو به بدن هستند .

6- براي جلوگيري از استنشاق خاكهاي آلوده به راديواكتيو در صورت موجود بودن حتماً ماسك گذاري كنيد و در غير اينصورت از دستمال يا پارچه خشك جلوي دهان وبيني استفاده كنيد .

7- دست به چشمان خود نكشيد و در اسرع وقت با مقداري آب سالم چشم ها و دهان وبيني  خود را بشوئيد و با پارچه هاي تميز خشك كنيد ، اين كار كمك مؤثري به از بين بردن پرتوگيري داخلي بدن شما مي كند .

8- درون منطقه آلوده لباسهاي خود را بيرون نياوريد زيرا با اين كار جذب پرتو ها را به بدن خود سريعتر مي كنيد .

9- پوشيدن لباسهاي كاملا سفيد بسيار مؤثر و مفيد است ، زيرا بخش اعظمي از پرتوهاي راديواكتيو را منعكس مي كنند .

10- بهترين مكان ماندن، محلي سقف دار است كه شما را از  ريزش خاكسترهاي اتمي و تشعشعات راديواكتيو حفظ كند ، حتي يك تكه پارچه برزنتي سفيد و يا يك چتر سفيد يا يك ملحفه شما را از آلوده شدن به خاكسترهاي اتمي حفظ مي كند .

11- هيچگاه به محل انفجار نزديك نشويد و هر چه مي توانيد از آن محل دور شويد ، زيرا مقدار اشعه دريافتي بدن شما كمتر مي شود .

12- به تابلوها و علائم مخصوص منطقه آلوده توجه كرده و در اين مكانها حتي براي مدت كوتاهي هم توقف نكنيد .

13- به توصيه ها و دستورات راديو و يا گروههاي تخصصي كاملاً گوش فرا دهيد ، زيرا آنها از مناطقي كه تحت تأثير بارش اتمي و يا خطرات احتمالي ديگر قرار دارند خبر داده و روشهاي مناسب را آموزش ميدهند .

بعد از كم شدن آلودگي يا خارج شدن از منطقه آلوده چه بايد كرد؟

1- كليه لباسها را با احتياط بيرون آورده ودرون يك كيسه پلاستيكي ريخته و سر آنرا ببنديد .

2- مواد آلوده را نسوزانيد زيرا اين كار فقط مواد راديواكتيو را بوسيله دود و خاكستر در محيط پخش خواهد كرد .

3- مواد آلوده به راديواكتيو را دفن نكنيد ، زيرا ممكن است در محلي كاملاً ناصحيح دفن شده و در اثر اين خطا اشخاصي را آلوده كنيد (مواد دفن شده حتي بر روي گياهان _حشرات و حيوانات هم اثر بسيار خطرناكي دارد ) .

4- كليه قسمتهاي بدن بخصوص قسمتهاي مودار بدن را بشوييد و بهتر آن است كه موها را كوتاه كنيد و آنها را درون ظروف سربسته بريزيد . آبي كه با آن خود را شسته‌ايد را نبايد درمعرض تماس با موجودات زنده قرار دهيد ، حتي گياهان وحيوانات را با اين كار آلوده مي كنيد .

5- پرتوهاي راديواكتيو مي توانند از طريق آب آلوده وارد بدن ماهيها  و از طريق علوفه آلوده وارد گوشت دامها و بخصوص شير آنها شده و پس از بيمار كردن آنها موجب بروز اختلالات خطرناك در انساني كه از اين مواد غذايي مصرف ميكند شود .

6- ممانعت از چراي دامها در مراتع آلوده و تغذيه آنها با علوفه و خوراك سالم به مدت حداقل دو تا سه هفته قبل از كشتار بسيار ضروري است . مي توان با كمك متخصصين به غذاي دامها موادي با ايزوتوپهاي مقاوم اضافه كرد تا ميزان جذب راديواكتيو بدن و شير دامها كاسته شود .

7- سبزيجات بخش اعظم مواد راديواكتيو محيط را جذب مي كنند و با مصرف آن توسط دامها و يا حتي انسانها اين مواد خطرناك وارد بدن انسانها مي شود .

8- اولين بارانها بعد از انفجار اتمي يا نشت راديواكتيو از نيروگاهها ، خطرناك است حتي از يك قطره آن هم دوري كنيد .

9- از قرصهاي يد پايدار استفاده كنيد ، زيرا از جذب “يد راديواكتيو“در غده تيروئيد و در نتيجه پرتوگيري داخلي جلوگيري مي كند .

10- يكي از راههاي مناسب جمع آوري ذرات گرد وغبار از روي لباس و اشياء استفاده از جاروي برقي با كيسه هاي يكبار مصرف مي باشد كه بايستي با دقت اين كار را انجام دهيم .

11- استفاده از پمادهاي ضد تشعشع نيز جهت جلوگيري از جذب پرتوهاي خطرناك بسيار مفيد مي باشد .

دو راه كلي براي ورود پرتوهاي راديواكتيو به بدن وجود دارد :

الف : پرتوگيري خارجي از طريق پوست بدن

ب : پرتوگيري داخلي از طريق تنفس هوا و يا مصرف آب و غذاي پرتودار

چگونه يك جان پناه اتمي خانگي بسازيم ؟

گوشه اي از زيرزمين را كه از پنجره دور باشد انتخاب كنيد و بوسيله دربهاي چوبي اتاق يا تخت هاي چوبي ، سقف پناهگاه را بر روي ديوارهايي از كابينت و يا وسايل ديگر بسازيد . آجر ، بلوكهاي سيماني ، كيسه يا جعبه هاي شني ، كتاب يا ديگر مواد متراكم را روي سقف آن قرار دهيد تا از نفوذ تشعشعات بداخل فضاي زيرين كاهش يابد ؛ براي ايجاد حفاظت عمودي در اطراف و جلوي پناهگاه ديوارهايي از مواد سنگين و حجيم بسازيد از يك كمد يا كابينت يا چند جعبه مي توانيد به عنوان ورودي استفاده كنيد . هر چه مواد اطراف شما سنگينتر و حجيم ترباشد حفاظت بيشتري ايجاد مي شود .

پنجره هاي زير زمين را با خاك ، آجر ، بلوكهاي بتوني ، كيسه هاي شن ، كتاب يا دسته هاي روزنامه بپوشانيد .

اگر منزل شما زير زمين ندارد اين مكان را در بخشي از خانه يا حال مركزي يا قفسه هاي لباس كه از پنجره ها ، ديوارهاي خارجي و سقف بيشترين فاصله را دارد بسازيد . سقف بالاي پناهگاه خود را با مبلمان – ميز – قفسه – كمد لباس – جعبه هاي حاوي خاك يا ديگرمواد سنگين بسازيد ، تا از نفوذ پرتوهاي راديواكتيو جلوگيري كند ، از ورقهاي فلزي نيز مي توان استفاده كرد، هرچه اطراف شما از مواد سنگين تر و پر حجم تر باشد بهتر است .

آیا موبایل برای سلامتی خطرناک است؟

از كجا شروع شد
سال 1984 سال پیدایش تلفن‌همراه در جهان بود كه طی دو دهه اخیر استفاده از آن به سرعت رواج داشته است. بر اساس آمارهای به دست آمده در سال 1991میلادی تعداد خطوط تلفن‌همراه در دنیا 546میلیون خط بوده كه در پایان سال 2006 به رقم یك‌میلیارد و 270میلیون خط رسیده است. گفته می‌شود كه تا پایان سال 2010 این رقم از مرز 4میلیارد نیز خواهد گذشت.
استفاده از تلفن‌همراه و حتی قرار گرفتن در معرض امواج آنتن‌های تقویت‌كننده می‌تواند اثرات مخربی روی سلامت انسان داشته باشد.
اما مضرات تلفن‌همراه از زمانی مطرح شد كه فردی در فلوریدای آمریكا در سال 1993 گرفتار تومور مغزی شده و از همسرش كه دارای تلفن‌همراه بود شكایت كرد. با افزایش استفاده از تلفن‌همراه در میان مردم، از نوامبر سال 2002 گروهی از شركت‌ها شروع به تحقیق و بررسی روی اثرات امواج رادیویی، تا 10برابر قوی‌تر از امواج رادیویی تلفن‌همراه روی سلول‌ها و ژن‌ها كردند. براساس گزارش‌های رسیده از این گروه، امواج رادیویی تلفن‌همراه هیچ اثر منفی روی سلول‌ها، ژن‌ها، DNA و ... بدن انسان ندارد. همچنین سازمان بهداشت‌جهانی (WHO) نیز با این گفته كه امواج رادیویی تلفن‌همراه اثر مخربی بر سلامت انسان ندارد، موافقت كرده است. اما از آنجا كه هنوز ادعاهایی بر خطر این امواج وجود دارد، این سازمان تحقیقات بیشتری را برای اطمینان به محققان پیشنهاد می‌كند.
در همین زمینه كسانی كه با زیان‌های تلفن‌همراه موافق هستند، بر این باورند كه باكتری و میكروب‌های موجود روی تلفن‌همراه از سنگ دستشویی هم بیشتر است و در حقیقت باكتری موجود روی گوشی تلفن‌همراه از هر شی آلوده دیگری در این رده بیشتر است. نكته جالب‌تر اینكه به علت افزایش دمای تلفن‌های همراه، در حین استفاده این گوشی‌ها تبدیل به محیط‌های مناسبی برای كشت و رشد باكتری‌های خطرناك می‌شوند. چون باكتری‌ها برای رشد به محلی گرم و تاریك نیازمندند و تمامی این امكانات را گوشی كه در جیب قرار گرفته است، فراهم می‌سازد. براساس گفته‌های محققان میزان این گونه باكتری‌ها حتی از دستگیره در، صفحه كلید و حتی كف كفش افراد نیز بیشتر است.
اثرات تلفن‌همراه بر بدن
به اعتقاد بسیاری از محققان مهم‌ترین اثرات امواج منتشر شده از تلفن‌همراه ایجاد سرطان در افراد است به ویژه سرطان مغزی، البته انواع گوناگونی از سرطان‌ها در افرادی كه در برابر پرتو این دستگاه قرار گرفته‌اند؛ مثل سرطان حلق، سینه، مری و... نیز گزارش شده است.
افرادی كه به میزان بیشتری از تلفن‌همراه استفاده می‌كنند، دچار سردرد یا دردهایی در ناحیه آرواره، گردن، بازو و شانه‌ها می‌شوند. در همین زمینه دكتر علی اصغر ایلخانی متخصص گوش و حلق و بینی می‌گوید: «علاوه بر آنكه گوشی تلفن‌همراه نیز مانند دیگر اشیا باكتری دارد، به علت محل نگهداری شرایط مناسب‌تری را برای ورود و ازدیاد آنها فراهم می‌سازد و نكته مهم دیگر این است كه این وسیله با گوش و دهان‌ ما، یعنی دو راه قوی ارتباطی بدن، همواره در ارتباط است؛ البته یكی دیگر از اثرات منفی شایع تلفن‌همراه كه می‌توان به آن اشاره كرد، تورم عصب شنوایی است كه در نتیجه استفاده بیش از حد از این دستگاه در افراد به وجود می‌آید.»
وی درادامه می‌افزاید: «بیشتر اثرات تلفن‌همراه اثرات جانبی مثل سردرد، خستگی، گوش درد و... است كه تمامی این اثرات روی افراد مختلف متفاوت است. اما در كل اینكه این اثرات موجب بیماری‌های صعب‌العلاج می‌شود یا خیر، هنوز در هیچ تحقیقاتی به اثبات نرسیده است».
بسیاری از محققان معتقدند، امواج الكترو مغناطیسی تلفن‌همراه باعث سردرد، بالا رفتن فشار خون و به وجود آمدن این‌گونه اثرات در بدن انسان نمی‌شود. اما بعضی افراد در اثر استفاده از تلفن‌همراه دچار این‌گونه علائم می‌شوند. به گفته این محققان اینها كسانی هستند كه خودشان انتظار دارند استفاده از تلفن‌همراه بتواند این علائم را برایشان ایجاد كند. به عبارتی دیگر می‌توان گفت سردرد ناشی از تلفن‌همراه تنها یك توهم بیماری است و نه یك بیماری واقعی. گرچه این بیماران واقعا سردرد می‌گیرند؛ اما سردردشان به خاطر تلفن‌همراه نیست و دلایل دیگر مثل شلوغی و آلودگی هوا را نیز می‌توان به آن نسبت داد.

آنتن‌های BTS

علاوه بر مضرات احتمالی كه استفاده از تلفن‌همراه می‌تواند برای انسان در پی داشته باشد، مساله دیگری كه در این زمینه مطرح است، مربوط به مضرات آنتن‌های BTS در سطح شهر است و اینكه آیا تشعشعات ساطع شده از آنتن‌های BTS تلفن‌همراه واقعا می‌تواند برای افراد جامعه خطرناك باشد یا خیر.
آنتن‌های BTS تلفن‌همراه به آنتن‌هایی گفته می‌شود كه در اكثر نقاط شهری شاهد نصب آنها بر ساختمان‌ها، تونل‌ها و ... هستیم و به بیان ساده‌تر باید گفت وظیفه آنتن‌دهی تلفن‌های همراه هر منطقه را بر عهده دارند. این آنتن‌ها به دلیل مبادله امواج رادیویی و الكترومغناطیسی باعث تولید آلودگی‌ها و مضراتی برای انسان‌ها می‌شوند.
به اعتقاد بسیاری از پژوهشگران،‌ تشعشعات حاصل از آنتن‌های BTS برای انسان بسیار مضر است و در واقع قرار گرفتن بیش از حد در مقابل این امواج باعث ناباروری و سرطان در افراد می‌شود.
در همین زمینه رمضان‌علی صادق‌زاده، رییس كمیسیون مخابرات مجلس درباره مضربودن امواج آنتن‌های BTS می‌گوید: آنتن‌های BTS به هیچ وجه ضرر و زیانی برای مردم ندارد؛ چرا كه این آنتن‌ها معمولا در بالای ساختمان‌ها و به گونه‌ای نصب می‌شود كه شدت امواج الكترومغناطیسی ساطع شده از آنها در سطح زمین بسیار پایین‌تر از حد مجاز باشد و هیچ‌گونه خطری برای افراد به وجود نیاورد».
وی در ادامه می‌افزاید: «تشعشعات ناشی از امواج آنتن‌های BTS نه تنها هیچ گونه ضرری برای سلامتی افراد نداشته بلكه خطرات آن به مراتب كمتر از استفاده دائمی از تلفن‌همراه است.»
انعكاس خبرهای مبنی بر مضربودن آنتن‌های BTS برای انسان باعث شد تا بسیاری از مردم با نصب این آنتن‌ها در نزدیكی مناطق مسكونی خود مخالفت كنند.
این مخالفت‌ها تا جایی بود كه این خبر در میان محافل قوت گرفت كه شركت مخابرات برای نصب این آنتن‌ها در مناطق مسكونی به مردم پول پرداخت می‌كرده است.
رمضان علی صادق‌زاده در این زمینه می‌گوید: «وقتی در طرحی نشان داده می‌شود كه در یك ساختمان باید آنتن BTS نصب شود، این كار حتما باید صورت بگیرد. برای نصب این آنتن‌ها در ساختمان‌های مورد نظر ما ابتدا از صاحب ساختمان باید اجازه بگیریم كه ممكن است ساختمان مورد نظر مربوط به شهرداری یا نهادهای دولتی باشد كه در این حالت ما با آنها وارد مذاكره می‌شویم و بعد از توافقات انجام شده به آنها اجاره‌ای پرداخت می‌كنیم.»
وی در ادامه می‌گوید: «اما اگر قرار باشد این آنتن‌ها در مناطق مسكونی نصب شود، ابتدا افراد آن منطقه را از مضر نبودن آنتن‌های BTS آگاه و بعد از نصب آنتن‌ها به آنها اجاره‌ای پرداخت می‌كنیم و در مراحلی نیز ساختمان را از آنها خریداری می‌كنیم.»
امروزه در سایر كشورهایی كه زودتر از ما نسبت به نصب تجهیزات آنتن‌های BTS اقدام كرده‌اند، گزارش مستندی مبنی بر مضر بودن تشعشعات مذكور ارائه نشده است. در كل تاكنون كسی نتوانسته است ثابت كند كه آیا واقعا این تشعشعات برای انسان مشكل‌زا است یا نه.
گفتنی است تاثیر آنتن‌های BTS به قدرت آنها و میزان فاصله فرد با آن بستگی دارد؛ چرا كه اگر فردی به طور دایم در مقابل تشعشعات یك دكل BTS تلفن همراه قرار داشته باشد، حتما این امواج بر او اثرات منفی خواهد داشت.
این كه آیا استفاده از تلفن همراه باعث ایجاد آسیب‌های قابل توجهی بر بدن انسان می‌شود یا نه، هنوز مشخص نشده است و مطالعات در این زمینه همچنان ادامه دارد.
گرچه این مطالعات بیشتر باعث سردرگمی مصرف‌كنندگان می‌شود؛ اما با این حال تمامی كاربران تلفن همراه به دلیل وابستگی بیش از حد به این دستگاه حاضر هستند هر گونه خطر احتمالی را بپذیرند و لحظه‌ای از این دستگاه دور نمانند.
بسیاری از پزشكان بر این باورند كه با رعایت كردن نكاتی مانند كم كردن زمان مكالمات با تلفن‌همراه، استفاده از لوازم جانبی آن مثل هندزفری و... می‌تواند تا حدودی باعث جلوگیری از مضرات احتمالی تلفن همراه بر انسان شود.

منبع : Navand

- این مطلب در حقیقت باید قبل از " نانو پوششهای هوشمند قسمت اول " نوشته می شد -

نانوپوشش ها

اغلب مواد و محصولات مورد استفاده ي ما نياز به پوشش دارند؛ چون نبايد در طي مراحل توليد، بسته بندي، ورود به بازار و مهم‌تر از همه در موقع مصرف، خواص و ويژگي‌هاي خود را از دست بدهند. پوشش عبارت است از يک "لايه" با ضخامتي کمتر از ماده ي پايه. پوشش ها داراي کاربردهاي متنوعي از صنايع اتومبيل گرفته تا صنايع لوزام خانگي هستند. اين پوشش ها سطوحي را که در معرض آسيب هاي محيطي مانند باران، برف، نمک ها، رسوب هاي اسيدي، اشعه ماوراء بنفش، نور آفتاب و رطوبت مي باشند را محافظت مي نمايد. از طرفي پوشش ها قابليت خش برداشتن، تکه تکه شدن و يا آسيب ديدگي در زمان استفاده، ساخت و حمل و نقل را دارند. با يافتن راه هايي مي توان از آسيب ديدن روکش ها جلوگيري کرد. فناوري نانو ايجاد نانو پوشش ها را پيشنهاد مي کند.

در حقيقت نانوپوشش ها گونه اي از لايه هاي نازک هستند که يا ابعاد آن ها در حد نانو مي باشد، و يا زمينه اي (سُل) دارند که ذرات ريز در ابعاد نانو در آن پراکنده شده اند و خواص ويژه اي را به آن مي بخشند.

يکي از مواردي که در حال حاضر فناوري نانو در آن به طور گسترده و مؤثري مورد استفاده قرار گرفته است، فرآيندهاي پوشش دهي و به دنبال آن توليد مواد نانوساختار است. بررسي هاي انجام گرفته بر روي نانوپوشش ها نشان مي دهد که خواص آن ها در بسياري موارد نسبت به پوشش هاي معمولي بهبود چشمگيري دارد. نانوپوشش ها در مقايسه با پوشش هاي ميکرومتري از ضريب انبساط حرارتي، سختي و چقرمگي بالاتر و مقاومت بيشتر در برابر خوردگي، سايش و فرسايش برخوردار هستند.

تاکنون عمده تحقيقات انجام شده بر روي نانوپوشش ها مربوط به پوشش هاي با سختي بالا و فوق سخت(Super hard) است. پوشش هاي فوق سخت پوشش هايي هستند که سختي آن ها بيشتر از 40 گيگا پاسکال است.

انواع نانوپوشش ها

چهار گروه مهم از نانوپوشش ها عبارتند از:

1. پوشش هاي دانه اي (nano grade)

2. پوشش هاي شبکه اي و چند لايه اي (super lattic)

3. پوشش هاي لايه نازک (Thin films)

4. پوشش هاي نانوکامپوزيتي

در ادامه ضمن بررسي خواص هر يک از اين پوشش ها به برخي کاربردهاي آن ها اشاره مي شود. 

1. پوشش هاي دانه اي

براي توليد پوشش هاي دانه اي از نانوذراتي استفاده مي شود که ابعاد آن ها کمتر از 50 نانومتر باشد. با چسباندن نانوذرات روي يک ماده ي زمينه ما پوشش هاي دانه اي خواهيم داشت. نانوذراتي همچون دي اکسيد تيتانيم، اکسيد مس، اکسيد روي و آلومينا از اين دسته اند. به طور مثال از نانوذرات آلومينا با خلوص 99.5% و اندازه متوسط 36 نانومتر مي توان در پوشش هاي مقاوم به خراشيدگي، پوشش هاي نيمه رسانا و پوشش هاي محافظ در برابر پرتو ماوراء بنفش استفاده کرد. به علاوه مي توان ذرات آلومينا را بدون تغيير در ترکيب شيميايي آن در رنگ هاي مختلف استفاده کرد. استفاده از پوشش دهي نانومتري موجب مي شود که قطعات نياز به رنگ مجدد نداشته باشند و علاوه بر آن، سبک تر و داراي طول عمر بيشتري باشند. شکل 1 استفاده از نانوپوشش ها را در رنگ بدنه ي خودرو نشان مي دهد.

از نانوذرات آلومينا و تيتانا در پوشش دهي ادوات نظامي نيز استفاده مي شود. استفاده از اين نانوپوشش ها در ادوات دريايي، هزينه ها و صدمات ناشي از خوردگي را به شدت کاهش مي دهد. همچنين با استفاده از نانوذارت اکسيد روي، اکسيد تيتانيوم و يا اکسيد مس مي توان لايه هاي محافظ در برابر پرتو ماوراء بنفش ايجاد نمود. از مزاياي اين پوشش ها مقاومت بالاي آن ها در برابر ترک خوردگي و سايش است، ضمن آن که از شفافيت لازم برخوردار هستند.

با استفاده از الکترودهاي نيکلي در خازن هاي چندلايه مي توان در حجم کم، ظرفيت هاي بالا به دست آورد. تنها مشکل اين الکترودها اکسيد شدن آن ها در دماي بالا است. با پوشش دهي الکترودهاي نيکلي توسط اکسيدهاي پايداري نظير BaTiO3، مي توان اين الکترودها را از اکسيد شدن حفظ نمود. در اين ميان نکته قابل توجه آن است که اين پوشش ها بايد ضخامت نانومتري داشته باشند چرا که در غير اين صورت خواص دي الکتريک لايه را تحت تأثير قرار مي دهند. براي رسيدن به اين ضخامت، پوشش BaTiO3 به روش سل – ژل بر روي الکترودهاي نيکلي رسوب داده مي شود.

2. پوشش هاي شبکه اي و چند لايه اي

اين پوشش ها از هزاران لايه و هر لايه با ضخامتي در حدود 1 تا 5 نانومتر ساخته مي شوند. هر لايه ساختار کريستالي خاصي دارد و از عناصر مختلفي نظير نيکل، تيتانيم، واناديم و آلومينيم ساخته مي شوند. اين پوشش ها بسيار متراکم بوده و چگالي بالايي دارند و به عنوان پوشش هاي چندلايه با دانسيته بالا نيز شناخته مي شوند. استفاده از اين نوع پوشش ها روي قطعات صنعتي باعث بهبود خواص فيزيکي و شيميايي آن ها و همچنين دوام قطعات شده است. از مهمترين پوشش هاي شبکه اي مي توان به پوشش هاي AlN/ZrN، CrN/AlN و TiN/CrN اشاره کرد.

3. پوشش هاي لايه نازک

پوشش هاي لايه نازک از لايه هاي متناوب با فازهاي مختلف تشکيل شده اند. اين لايه ها سختي و مدول الاستيک بالا و خواص سايشي خوبي دارند. دليل افزايش سختي پوشش هاي نازک چندلايه، قرار گرفتن لايه هاي خيلي نازک با طول خط نابجايي متفاوت روي هم و در نتيجه نزديک شدن استحکام به حد تئوري آن است. به دليل متفاوت بودن طول خط نابجايي ها در هر لايه، نابجايي ها نمي توانند از يک لايه به لايه ديگر حرکت کنند چرا که طول خط نابجايي ها متفاوت است. همچنين لايه ها به قدري نازک هستند که منابع نابجايي به طور مستقل وارد عمل نمي شوند. بنابراين سختي اين پوشش ها افزايش چشمگيري مي يابد.

روش هاي مرسوم رسوب پوشش هاي لايه نازک شامل روش هاي رسوب فيزيکي بخار، رسوب شيميايي بخار و رسوب الکتروشيميايي هستند. روش ديگري که براي پوشش دهي لايه نازک استفاده مي شود، روش لايه به لايه نام دارد. اين روش بر اساس ايجاد چندلايه روي يک ماده ي زيرلايه استوار است. به طوري که هر دو لايه باردار و داراي بار الکتريکي مخالف هستند. اين رسوب دهي به شکل متناوب انجام مي شود تا اينکه ضخامت مورد نياز حاصل گردد. در سال هاي اخير اين روش توجه زيادي را به خود جلب کرده است. اين نوع پوشش دهي را براي قطعات هوايي و استخوان مصنوعي مي توان به کار گرفت.

شمايي از روش توليد لايه نازک را در اينجا ببينيد.

4. پوشش هاي نانوکامپوزيتي

در بين چهار نوع از پوشش هاي نانوساختار، پوشش هاي نانوکامپوزيتي بيشترين کاربرد را دارند، زيرا با استفاده از آن ها مي توان خواص منحصر به فرد شيميايي و فيزيکي را بر روي سطح قطعات ايجاد نمود. در اين پوشش ها که از دو فاز زمينه و تقويت کننده تشکيل شده اند، فاز نانوکريستالي (تقويت کننده) در فاز آمورف (ماده ي زمينه) جاسازي شده است. فاز آمورف مي تواند پوشش هاي شبه الماسي(Diamond like carbon) ، کربونتيريد يا برخي ترکيبات ديگر با سختي و مدول الاستيک مناسب باشد. به عنوان فاز تقويت کننده و نانوکريستالي نيز از AlN، TiN و Si3N4 مي توان استفاده کرد. به عنوان مثال با جاسازي ذرات TiN با اندازه هاي 8 تا 11 نانومتر در پايه DLC مي توان سختي در حدود 50 تا 70 گيگا پاسکال به دست آورد.

در اين دسته از نانوپوشش ها اندازه ي فاز نانوکريستال و نحوه ي توزيع آن به درون فاز آمورف بسيار حائز اهميت مي باشد. هرچه اندازه مواد نانوکريستالي کاهش يابد، تشکيل نابجايي ها به تأخير افتاده و تغيير شکل پلاستيکي کمتر رخ مي دهد. توزيع ذرات نيز بايست به نحوي باشد که فاصله بين دو ذره نانوکريستالي در حدود نانومتر باشد. چنانچه اين فاصله زياد باشد باعث ايجاد ترک و گسترش آن در ماده زيرلايه مي گردد. فاصله بيش از حد کم بين اين ذرات نيز امکان ايجاد واکنش بين صفحات اتمي دانه هاي نانوکريستال را به وجود مي آورد. لذا در طراحي و ساخت اين پوشش هاي نانوکامپوزيتي، اندازه، درصد حجمي و توزيع اين ذرات فاکتورهاي مهمي هستند و تغيير هر يک از اين موارد روي چقرمگي و سختي پوشش تأثير خواهد گذاشت.روش هاي مختلفي براي پوشش دهي نانوکامپوزيت ها وجود دارد اما اغلب از روش کندوپاش مغناطيسي

(Magnetrun sputtering) ، پاشش حرارتي و رسوب شيميايي بخار استفاده مي شود.

سرعت رسوب دهي بالا و يکنواختي پوشش ايجاد شده در رسوب شيميايي بخار از مزيت هاي اين روش است. براي ايجاد اين نوع پوشش ها اغلب از روش پاشش حرارتي و کندوپاش استفاده مي شود، زيرا اين روش ها در دماهاي پايين قابل اجرا هستند. ضمن آن که بافت و اندازه دانه ها به وسيله اين روش ها قابل کنترل است.

به وسيله روش پاشش حرارتي، مي توان پوشش هاي سراميکي تک فاز و پوشش هاي کامپوزيتي با زمينه سراميکي را بر روي قطعات رسوب داد. يکي از اين پوشش ها، پوشش مرکب Al2O3/13TiO2 است که در حال حاضر روي بدنه کشتي ها و زير دريايي ها با اين روش رسوب داده مي شود. همان گونه که در شکل 2 مشاهده مي کنيد، در اين روش يک گاز خنثي با دماي بسيار بالا، سبب ِ پاشش ِ ماده ي نانوساختار روي سطح مورد نظر مي شود. و پس از سرد شدن ذرات پاشيده شده، پوشش هاي لايه اي روي سطح ايجاد مي گردد.

منبع
 

نگاهی به گذشته و آینده کامپیوتر ها

كامپيوترهاي اوليه قدرت انجام عمليات و محاسبات سنگين را نداشتند و در ساختار خود از بيش از ۱۸ هزار لامپ خلا استفاده مي كردند و مصرف بسيار بالايي داشتند به طوري كه يكي از اين كامپيوترهاي اوليه كه «انياك» نام داشت، هنگامي كه روشن شده و شروع به كار مي كرد، برق نيمي از شهر نيويورك قطع مي شد و فضايي بيش از ۱۵۰ مترمربع را اشغال مي كرد. در نهايت با اختراع ترانزيستورهاي نيمه هادي عمر آنها به پايان رسيد. در آينده اي نه چندان دور ممكن است اين ماجرا يك بار ديگر تكرار شود و كامپيوترهاي امروزي جاي خود را به كامپيوترهاي نسل آينده يعني «كامپيوترهاي كوآنتومي» بدهند. در مقايسه كامپيوترهاي كوآنتومي با كامپيوترهاي امروزي مي توان گفت مسائلي كه زماني تصور مي شد غيرقابل حل است، حل خواهد شد و شبيه سازي هاي صورت گرفته به واقعيت بسيار نزديك تر مي شود، حتي ابركامپيوترها در برابر آنها رقيبي محسوب نخواهند شد.

كامپيوترهاي اوليه علاوه بر وزن بسيار زياد، حجم بسيار بزرگي هم داشتند و گاهي براي نگهداري آنها يك ساختمان چندطبقه لازم بود ولي با اين وجود توانايي آنها هزاران بار كمتر از كامپيوترهاي امروزي بود و براي تهيه و نگهداري آنها هزينه هاي سنگيني صرف مي شد. با اختراع ترانزيستورهاي نيمه هادي در سال ۱۹۵۹ كه نسبت به لامپ هاي خلا بسيار كوچك تر و ارزان تر و به نحو چشمگيري كارآمدتر بودند، ديگر از لامپ هاي خلا استفاده نشد، به ويژه آنكه ترانزيستورها پس از سال ها استفاده خراب نمي شدند. ولي مسئله به اينجا هم ختم نشد. با اختراع مدارات مجتمع ICها كه با ابعاد چند ميلي متري مي توانستند هزاران ترانزيستور را در خود جاي دهند، باز هم نسل جديد كامپيوترها، كوچك تر و پيشرفته تر و البته سريع تر شد.
وقتي اندازه ترانزيستورهايي كه متخصصان مي سازند به ابعاد اتمي نزديك مي شود، ديگر قوانين حاكم بر فيزيك كلاسيك بر رفتار اتم ها حاكم نيست. به طور مثال كسي نمي داند يك الكترون در يك زمان مشخص دقيقا در كجا قرار دارد يا كسي نمي تواند به درستي تشخيص دهد كه الكترون در يك سيم به كجا مي رود. يعني وقتي به ابعاد اتمي نزديك مي شويم، فيزيك كوآنتومي رفتار اتم ها را توضيح مي دهد و ديگر قوانين كلاسيك كاربرد ندارد. در واقع كامپيوترهاي نسل آينده با استفاده از فناوري هاي ميكروسكوپيك ذره ها كار مي كنند، به طور مثال در مورد الكترون از خاصيت «اسپين» آنها استفاده مي كنند، در تابش از خاصيت پولاريزاسيون و غيره به همين دليل است كه سرعت و حجم اين كامپيوترها با كامپيوترهاي امروزي قابل قياس نيست. نخستين ايده ها در مورد كامپيوترهاي كوآنتومي به دهه ۱۹۸۰ برمي گردد در آن زمان دانشمنداني همچون «ديويد دويچ» و ريچارد فايمن با ارائه مقاله هايي از لحاظ نظري به توصيف كامپيوترهاي كوآنتومي پرداختند، ولي دستيابي متخصصان به جنبه هاي عملي آن امكان پذير نشد. تا آنكه در نهايت در نوامبر ۱۹۹۴، پيتر شور با طراحي يك الگوريتم كوآنتومي كه بعدها به الگوريتم شور معروف شد، تا حد زيادي جهان را در دستيابي به كامپيوترهاي كوآنتومي نزديك تر كرد. براساس اين روش مي توان با استفاده از كامپيوترهاي كوآنتومي يك عدد را با سرعت فوق العاده اي به مقسوم عليه هاي اول آن تجزيه كرد. اگر براي انجام عمل رياضي مشابهي از كامپيوترهاي فعلي استفاده كنيم، با افزودن هر رقم به عدد مورد نظر سرعت كامپيوتر براي حل مسئله به نصف كاهش مي يابد. قدرت رياضي الگوريتم شور دانشمندان زيادي را به فكر انداخت تا براي پيدا كردن الگوريتم هاي كوآنتومي ديگر يا يافتن روش هاي عملي اجراي اين الگوريتم ها فعاليت كنند.
در كامپيوترها از يك دستور ساده گرفته تا سيستم عامل، همه در نهايت به صورت رشته هايي از صفر و يك درمي آيند. اين رشته ها مي تواند روي هارد كامپيوتر شما، يك ديسك فشرده و يا حتي موبايل تان ذخيره شود. كوچك ترين واحد ذخيره اطلاعات كه بيت bit نام دارد، يك سلول مغناطيسي است كه بسته به جهت مغناطيس مي تواند صفر يا يك باشد. اما در كامپيوترهاي كوآنتومي وضعيت به اين نحو است كه صفر و يك ها جاي خود را از ميدان مغناطيسي به يك خصوصيت كوآنتومي ماده به نام «اسپين» مي دهند. اسپين را مي توان به جهت چرخش يك ذره تشبيه كرد. مثلا بنا بر قوانين كوآنتومي از دو الكترون در اتم هليوم اگر يكي اسپين مثبت باشد ديگري حتما اسپين منفي است. در نتيجه مي تواند ابزار بسيار مناسبي براي ذخيره سازي صفر و يك باشد. بنابراين در كامپيوترهاي آينده به كوچك ترين واحد ذخيره اطلاعات «كيوبيت» Qbit مي گويند. از همه مهمتر اينكه هر بيت در حالت كلاسيك خود در يك لحظه مشخص فقط مي تواند يك حالت صفر يا يك داشته باشد در صورتي كه در كوآنتوم يك بيت مي تواند در يك زمان مشخص حاوي هر دو حالت صفر و يك باشد. هم اكنون دانشمندان به دنبال ماده اي هستند كه كيوبيت هاي فراواني داشته باشد و به گونه اي باشد كه بتوان با كيوبيت هاي آن ارتباط برقرار كرد. دستاورد فعلي آنها يك مولكول از فلوئور كربن و آهن است كه هفت كيوبيت واقعي دارد. آنها ميلياردها مولكول از اين ماده را در آزمايشگاه ساخته اند و با استفاده از آن نخستين محاسبه واقعي يك كامپيوتر كوآنتومي را انجام داده اند.
با توجه به ماهيت ساختار كامپيوترهاي كوآنتومي روش برقراري ارتباط آنها كاملا متفاوت با كامپيوترهاي امروزي است، بدين صورت كه پالس هاي راديويي نقش صفحه كليد را دارند كه به وسيله آن اطلاعات وارد كامپيوتر مي شود و دستگاه تشديد مغناطيسي كه دستگاهي شبيه به دستگاه MRI بيمارستان است و با همان اصول كار مي كند، نقش صفحه نمايشگر كامپيوتر را ايفا مي كند. با ارائه تصوير مغناطيسي از توده مولكول ها كامپيوتر پاسخ محاسبات را به ما نشان مي دهد. دستاورد فعلي دانشمندان در زمينه ساخت كامپيوتر كوآنتومي، ساخت مولكولي با ظرفيت هفت كيوبيت بوده است كه توسط آن توانسته اند عدد ۱۵ را به سه و پنج تجزيه كنند، گرچه اين دستاورد ممكن است چندان قابل توجه به نظر نيايد ولي به طور يقين اين تلاش ها شروعي براي گام هاي بزرگتر در آينده خواهد بود. مسئله ديگر نرم افزارهاي كوآنتومي هستند كه حالت كوآنتومي مشخصي دارند و كامپيوترهاي آينده را قادر مي سازند وظيفه خاصي را انجام دهند. حاصل كار بسته به نسخه نرم افزار، متغير خواهد بود. اما مشكل اين است كه نرم افزار ها حالت يك بار مصرف خواهند داشت كه البته باعث رشد صنعت نر م افزاري خواهد شد و به نفع شركت هاي نرم افزاري است، ولي به تازگي محققان كشف كرده اند كه نرم افزار كوآنتومي در شرايط خاص مي تواند نقش كاتاليزوري را انجام دهد و طي فرآيند بدون مصرف شدن باعث اجراي عمليات شود. با توجه به دستاوردهاي جديد دانشمندان، مي توان آينده درخشاني را براي نسل آينده كامپيوترها متصور بود به ويژه آنكه اين مسئله مورد استقبال كاربران نيز قرار گرفته است.

نانوپوشش هاي هوشمند-قسمت اول

چکيده

نانوپوششهاي هوشمند، از جمله مهم ترين دستاوردهاي بهره گيري از فناوري نانو در عرصه ساخت و توليد پوشش ها به شمار مي روند که علاوه بر کارکردهاي گوناگون و چند منظوره، انتظارات مصرف کنند را در زمينه صرفه جويي در هزينه و انرژي برآورده مي سازند. مواد نانو ساختار در پوشش هاي هوشمند ضد خوردگي، ضد رادار، تصفيه کننده هوا، تميز کننده سطوح و پوشش هاي زيست فعال(1) بکار مي روند. اين مواد با بهره گيري از برخي عوامل محيطي از جمله نور، گرما و يا با حساسيت به برخي تغييرات شيميايي همچون وقوع واکنش خوردگي، عکس العمل مناسب و کارکردهاي مورد انتظار را بروز مي دهند. در اين مقاله نقش نانوذرات در عملکرد هوشمندانه هر يک از پوشش هاي فوق مورد بررسي قرار مي گيرد.

1- مقدمه:

اگرچه فناوري نانو تاکنون توانسته است در بسياري از زمينه هاي توليد و کاربرد پوشش هاي هوشمند نقش مؤثر را ايفا نمايد، با اين حال لزوم بهره گيري بيشتر از خواص ويژه و بي نظير مواد نانو ساختار در اين عرصه بسيار ضروري به نظر مي رسد. نانو پوشش هاي هوشمند با بهره گيري از نانوذرات فعال و گروه هاي عاملي مناسب در ساختار مَحمل(2)، قادرند تا در مقابل محرک هاي محيطي عکس العمل هاي هوشمندانه محافظتي، ترميمي، جذبي، دفعي و يا خنثي کننده نشان دهند. از کاربردي ترين نانوپوشش هاي هوشمند در صنايع نظامي، هوافضا  دريايي مي توان به پوشش هاي هوشمند ضدخوردگي اشاره کرد که قادر به تشخيص زودهنگام و جلوگيري از خوردگي تجهيزات فلزي هستند. همچنين از نانوپوشش هاي زيست فعال نظير پوشش هاي ضدباکتري و ضدخزه، براي جلوگيري از تخريب ناشي از تجمع ميکروارگانيسم ها بر روي سازه هاي فلزي و پيشگيري از افزايش وزن تجهيزات دريايي استفاده مي شود. بر روي نماي بيروني ساختمان ها و يا سطح جاده هاي پرتردد در نقاط بسيار آلوده، انواعي از نانوپوشش هاي هوشمند با کارکرد ضدآلودگي هوا اعمال مي شوند که آلودگي هايي نظير اکسيدهاي ازت و مواد فرار آلي محيط را جذب و خنثي مي کنند. با استفاده از نانو پوشش هاي آب گريز و يا آب دوست نيز مي توان در هزينه هاي شستشو و تميزکاري برخي قطعات ساختماني نظير شيشه ها و يا نماي خارجي ساختمان ها صرفه جويي کرد. نانوپوشش هاي هيبريدي آب گريز حتي در جلوگيري از خوردگي سطوح فلزي، بسيار کارآمد عمل مي کنند. در اين مقاله سعي مي شود تا با بررسي نحوه عملکرد و کاربردهاي برخي از نانوپوشش هاي هوشمند، ضرورت بهره گيري از فناوري نانو در ساخت و توليد پوشش هاي هوشمند آشکارتر گردد.

2- نانوپوشش هاي هوشمند ضدخوردگي

به کارگيري نانوذرات در ساخت پوشش هاي ضدخوردگي، از جمله مهم ترين دستاوردهاي فناوري نانو است. از کارکردهاي مهم نانوذرات در پوشش هاي حفاظتي مي توان به بهبود خواص سدکنندگي، محافظت آندي، کاتدي و افزايش خواص چسبندگي اشاره کرده. استفاده از نانوذرات به عنوان حامل بازدارنده هاي خوردگي نيز از کارکردهاي غيرمستقيم حفاظتي نانوذرات در ساخت پوشش هاي هوشمند است.

نانوذرات با توجه به برخورداري از ويژگي هايي نظير سطح جانبي و واکنش پذيري شيميايي بالا قادرند درصد بالايي از ذرات بازدارنده خوردگي را بر روي خود حمل کنند. اصل مهم در استفاده از نانو ذرات براي پوشش هاي هوشمند، انتخاب نوعي از نانوذره است که بتواند گونه اي از اتصالات موقت يا بازدارنده ها را ايجاد کند که به محض آزاد شدن محصولات جانبي خوردگي، اين اتصالات شکسته شده و آزادسازي بازدارنده در محيط ممکن گردد.

در دسته اي از نانوپوشش هاي هوشمند ضدخوردگي، اتصالات ايجاد شده ميان نانوذره و بازدارنده نسبت به يون هاي هيدروکسيد که از محصولات جانبي عمده در فرايندهاي خوردگي فلزات هستند حساس بوده و به محض آزاد شدن آن در محيط، اتصالات شکسته شده و بازدارنده به طرف محل آسيب ديده حرکت مي کند. بازدارنده به طرف آسيب ديده حرکت مي کند. بازدارنده در واکنش با عوامل خورنده احيا شده، اکسيدهاي نامحلولي ايجاد مي کند که بر روي سطح فلز رسوب و از نفوذ الکتروليت به سطح فلز جلوگيري مي کند و موجب غيرفعالي شدن آن مي گردند. (شکل 1)

از مهم ترين مزاياي اين دسته از پوشش ها عدم بکارگيري برخي بازدارنده هاي شيميايي نظير کرومات هاست که به شدت سرطان زا  هستند. استفاده از بازدارنده هايي نظير کرومات ها در پوشش هاي غيرهوشمند به دليل آزادسازي مداوم آنها حتي هنگام ايجاد نشدن واکنش خوردگي، موجب مصرف مقادير بسيار زياد و بي رويه مي شد که خطرات زيست محيطي بسياري را به دنبال داشت.

در انتخاب نوع نانوذره، در نظر گرفتن مساحت جانبي بالا، قيمت کم و ايجاد يک سطح قابل دسترس از طريق پخش خوب نانوذره(4) بسيار حائز اهميت است. نانوپوشش هاي هوشمند توليد شده با استفاده از درصد ناچيزي بازدارنده (کمتر از 5 درصد) قادرند با پوشش هاي حاوي مقادير بالايي از بازدارنده (40 – 30 درصد) به خوبي رقابت کنند و حتي مقاومت خوردگي بهتري را نشان دهند. نانوپوشش هاي ضدخوردگي هوشمند به ويژه براي اعمال بر داخل مخازن ذخيره سوخت هواپيماها - که دسترسي به سطح داخلي آنها دشوار است – بسيار کاربردي هستند.

3- نانوپوشش هاي ضد رادار

يکي از راه هاي نامرئي کردن تجهيزات نظامي مانند هواپيماها، کشتي ها و زيردريايي ها از ديد رادارها، استفاده از پوشش هاي هوشمند است. اساس کار رادارها بر توليد و انتشار امواج الکترومغناطيسي با يک فرستنده و دريافت پژواک(5) احتمالي از طريق گيرنده است. در صورت وجود پژواک، صفحه نمايش رادار آن را به صورت يک نقطه نوراني نشان مي دهد، همچنين رادارها با محاسبه مدت رفت و برگشت امواج قادر به تشخيص فاصله و سرعت هدف هستند. فلزات، امواج رادار را به خوبي منعکس مي کنند؛ لذا بدنه فلزي يک هواپيما جسمي ايده آل براي انعکاس سيگنال هاي منتشر شده از سوي يک رادار است. براي نامرئي کردن اهداف نظامي مانند هواپيماها و کشتي ها دو روش به کار مي رود:

1- تغيير شکل بدنه اهداف نظامي: با تغيير شکل بدنه اهداف نظامي مي توان انعکاس امواج انتشار يافته از رادار را به سمتي غير از تجهيزات رادار هدايت کرد. بيشتر از هواپيماهاي موجود شکلي منحني دارند. اين نوع طراحي در ضمن اينکه آنها را آيروديناميک مي کند، سبب مي شود امواج رادار با برخورد به هر جاي هواپيما، به طرف تجهيزات رادار منعکس گردد، در حالي که با تغيير شکل سازه از حالت منحني به سطوح با لبه هاي تيز مي توان موجب پخش امواج رادار در جهاتي غير از جهات قابل تشخيص توسط رادار شد (شکل 2):

2- پوشش دادن اهداف نظامي با مواد جذاب امواج الکترومغناطيسي: پوشش هاي جاذب امواج رادار، حاوي موادي هستند که انرژي موج را به طور متناوب جذب و در داخل خود به حرارت تبديل مي کند. اين حرارت پس از انتقال به بدنه هواپيما دفع مي گردد (شکل 3). در انواع پوشش هاي جاذب امواج رادار، از دو دسته مواد يکي ذرات مغناطيسي فريت و ديگري ترکيبات کربن، نظير کربن سياه استفاده مي شود .

استفاده از نانوذرات در ساخت پوشش هاي هوشمند ضدرادار با اهدافي همچون دستيابي همزمان به پوششي با خواص مکانيکي بي نظير مانند استحکام و چسبندگي بالا و کاهش وزن پوشش تا حد امکان صورت مي گيرد. از مهمترين اشکالات پوشش هاي ضدرادار سابق مي توان به اعمال وزن اضافي ناشي از پوشش بر روي بدنه هواپيماها و ساير تجهيزات اشاره کرد که به ويژه در صنايع هوايي از نقطه نظر مصرف سوخت و مشکلات نشست و برخاست هواپيما بسيار حائز اهميت است.

مطالعات انجام شده نشان مي دهد که نانو ذرات فريت نسبت به ذرات فريت ميکرو مقياس خواص مغناطيسي بيشتري را از خود نشان مي دهند و استفاده از آنها حتي در مقادير کم نتايج عالي در پي داشته است. در يک نمونه نانوپوشش ضدرادار از نانوذرات فريت به ميزان 5 درصد در يک ماتريس پليمري اکريليک استفاده شده است .

همچنين نانولوله ها و نانوذرات کربن سياه با توجه به ايجاد خواص مکانيکي بهينه جايگزين خوبي براي ذرات کربن معمولي محسوب مي شوند. در نوع ديگري ازاين دسته پوشش ها، از نانوذرات کربن سياه در ماتريس پليمري به ميزان 5 درصد وزني استفاده شده است .

روي سطوح داخلي و خارجي خطوط لوله هاي انتقال نفت و گاز، تانک ها، مخازن و پوشش داخل مخازن ذخيره سوخت هواپيماها - که دسترسي به سطح داخلي آنها دشوار است – بسيار کاربردي هستند.

پا نوشت :

1. Bioactive

2. Binder

3. منظور توانايي ايجاد سد و مانع در برابر ورود عوامل خورنده نظير آب، يون ها و غيره است.

4. استفاده از خاصيت مساحت جانبي بالا به عنوان مزيت اصلي نانوذرات در سات نانوپوشش ها زماني ميسر مي گردد که سطح ذره کاملاً در اختيار محمل مورد نظر قرار گيرد؛ بدين معني که تا جاي ممکن ذرات بايد از حالت چسبيده يا اگلومره خارج شوند.

5. Echo

>> منبع <<

این هم مطلبی از سایت تبیان که جالب هم هست ، بخونید و لذت ببرید .

گردباد در مریخ 

پس از 3 ماه که از آغاز آزمایش های مریخ نشین فونیکس در ناحیه شمالگان مریخ می گذرد این آزمایشگاه علمی شاهد گذر گردباد کوچکی از کنار خود بود.

اگرچه محققان سیاره شناس بر این باور بودند که در منطقه ای که مریخ نشین فونیکس فرود آمده است، گردباد های کوچک غبار هر از چندگاهی رخ دهند اما انتظار آن را نداشتند که در زمان فعالیت مریخ نورد فونیکس شاهد بروز چنین گردبادی بوده و آن قدر خوش شانس باشند که این گردباد از نزدیکی فونیکس که مجهز به یک ایستگاه هواشناسی است عبور کند اما اینک دانشمندان چشم بر این ناحیه دوخته اند تا به این پرسش پاسخ دهنده که آیا بروز چنین گردبادهایی را باید رخ دادی رایج قلمداد کنند یا خیر.

گردبادهای مریخی

در تصاویری که هفته گذشته مریخ نورد فونیکس به زمین ارسال کرده است حداقل 6 گردباد غبار کوچک دیده می شود که قطرآنها بین 2 تا 5 متر برآورد می شود که اندازه آنها از گردبادهایی که پیش از این در تصاویر روباتهای مریخ نورد روح و فرصت دیده می شد و از مناطق استوایی سیاره سرخ گرفته شده بود به مراتب کوچکتر است.

نکته قابل توجه در مورد گردبادهای اخیر این است که فونیکس در میان ابزارهای علمی خود به یک ایستگاه هواشناسی کوچک مجهز است که به طور منظم دما و فشار هوا را ثبت می کند. بر اساس اعلام آزمایشگاه جت پیشران ناسا (JPL) در همان روزی که این گردباد ثبت شده است فشار سنج فونیکس افت فشار بی سابقه ای را ثبت کرده و سرعت باده نیز به حداقل 5 متر بر ثانیه رسیده است. بر اساس این گزارش به نظر می رسد در طی هفته های گذشته قدرت این مارپیچ های حلقوی جوی افزایش یافته و در تهایت به حدی رسیده است که می توانند غبار اطراف خود را به هوا بلند کنند و گردبادهای کوچکی را شکل دهند.

دانشمندان طرح فونیکس بر این باورند که افزایش اختلاف دمای روز و شب در منطقه فرود باعث افزایش قدرت گردبادها شده است. در حالیکه در این روزها بیشینه دمای منطقه فرود حدود 30 درجه سانتی گراد زیر صفر است کمینه این دما با پایان تابستان نیمکره شمالی افت کرده و به حدود منفی 90 درجه سانتیگراد رسیده است.

اگرچه به پایان رسیدن تابستان باعث افزایش ظهور گردباد ها شده است اما شمارش معکوس پایان ماموریت را نیز به صدا در آورده است. چرا که ب کاهش مدت روز و کاهش ارتفاع خورشید منابع تامین انرژی فونیکس نیز کاهش یافته و این امر سرانجام به پایان ماموریت می انجامد  و به همین دلیل دانشمندان این طرح باید آخرین آزمون های علمی خود را هرچه زودتر به پایان برسانند.

این روزها دیگر خورشید در تمام مدت روز برفراز افق محل فرود نیست و تولید انرژی فونیکس به میزان 2500 وات - ساعت رسیده است که این مقدار در زمان فرود حدود 3500 وات ساعت بود.

|| منبع ||

خزنده شگفت‌انگيز

مارمولک‌ها خزندگاني از راسته فلس‌داران هستند که در حالت عادي چهار پا و شکاف گوش خارجي دارند، طول گونه‌هاي بالغ اين راسته از چند سانتي‌متر تا 3متر مي‌رسد و وزن آنها نزديک 300 پوند است. اکثر آنها چشم متحرک دارند. اين راسته از حيوانات شامل 40 خانواده مختلف هستند و در عين حال رنگ، ظاهر و اندازه‌هاي متنوعي دارند، به دليل پوست صاف و ظاهر براق برخي مارمولک‌ها، در ظاهر ليز و لزج به نظر مي‌رسند ولي در واقع به خاطر کمبود منافذ دفع آب و چربي، پوست بسيار خشکي دارند. بيشتر مارمولک‌ها تخمگذار و برخي از آنها نيز زنده‌زا هستند. در ضمن بسياري از آنها هم قادرند عضو يا دم قطع شده خود را ترميم يا احيا کنند.

بسيار از آنها در پاسخ به محيط و نيز در مواقع استرس، قادرند رنگ خود را تغيير دهند، آنها نه از طريق صدا، بلکه با حرکات بدني، مانند بالا پريدن ارتباط برقرار مي‌کنند. تمامي آنها در مواقع نياز قادرند شنا کنند و تعداد اندکي از آنها کاملا آبزي هستند.

مارمولک، جانوري جهاني

فراموش نکنيم که بيشتر مارمولک‌ها براي انسان بي‌خطرند. تنها گونه‌هاي خيلي بزرگ آنها، خطر مرگ به همراه دارند. به عنوان مثال اژدهاي کومودور  به انسان حمله‌ور مي‌شود و او را مي‌کشد. زهر برخي از آنها مانند سوسمار عظيم‌الجثه و مارمولک دانه تسبيحي معمولا کشنده نيست، ولي به خاطر آرواره‌هاي قوي‌اي که دارند، باعث ايجاد گزش‌هاي دردناکي مي‌شوند.

برخي از آنها حيوانات خانگي هستند و برخي نيز به عنوان غذا استفاده مي‌شوند. براي مثال در آمريکاي مرکزي، ايگوناي سبز که نوعي سوسمار درختي است، به عنوان غذا خورده مي‌شود.

مارمولک‌ها در فرهنگ بعضي از کشورها نقش برجسته‌اي دارند. مردم قديمي «پرو» حيوانات را ستايش مي‌کردند و اغلب از نقش مارمولک در آثار هنري خود بهره مي‌بردند. بسياري از افراد فکر مي‌کنند مارمولک‌ها تنها در بيابان‌ها زيست مي‌کنند، در حالي که آنها در سراسر دنيا يافت مي‌شوند. آنها شامل 3800 گونه هستند که بيش از 110 گونه از آن در آمريکا يافت مي‌شود، سحرآميزترين گونه‌هاي مارمولک، ايگوناها، مارمولک‌هاي خانگي و مارمولک‌هاي شاخدار هستند.